Ode aan Drenthe

Weeskaarten zijn kaarten die je kunt 'adopteren'. Wat houdt 't in: je vraagt een kaart aan uit de database, waarover je iets weet te vertellen, wacht tot Postmuse 'm vanuit de Verenigde Staten heeft verstuurd en tot de kaart in je brievenbus is beland. Schrijf 'm vol, postzegel erop en - ook kinderen laat je op gegeven moment weer los - je doet 'm op de post, naar PostMuse.

Dit keer had ik een kaart uit Drenthe opgevraagd. En Postmuse heeft 'm geplaatst! Zie haar website.
't Is eigenlijk een ode aan Drenthe. En zie, ook de zanger - die nu weer door ons land toert - is vermeld.

Gunder even Hier!

Ik dacht dat het fan-schap ver achter mij lag, maar ik weet inmiddels dat je ook na je veertigste zó enthousiast over een muziekmakend iemand kan zijn dat je jezelf wel 'fan' móét noemen.
Nee, niet met gegil ofzo, dat had ik vroeger al niet, niet bij Sonic Youth, en zelfs niet bij bands als Dinosaur JR, Throwing Muses en de Pixies toen ik die van dichtbij ontmoette voor een interview met onze lokale radio.
Maar gewoon, tja, hoe zullen we het noemen. Een grote genegenheid voor de muziek (Engelstalige teksten verstond ik in mijn jeugdige fanschap zelden), en in geval van Daniël Lohues daarbij ook nog eens voor de prachtige teksten, waarover ik hier al eerder schreef. En naast genegenheid ook de aandrang om m'n eigen gitaar ter hand nemen, in een poging de mooiste liedjes na te zingen & spelen. Maar goed, voor dat laatste ontbreekt er op 't moment de tijd. Dus we houden het bij luisteren, zingen, en genieten!

En genieten, dat deden we!
Daniël Lohues is op tournee, met zijn nieuwe cd en programma Gunder. Vergezeld door zijn muzikale vrienden Bernard Gepken, tokkelend op gitaar, mandoline en banjo, en Guus Strijbosch, plukkend aan de contrabas, deed hij tot mijn vreugde ook onze woonplaats aan.

Zoonlief vindt het nummer 'Alles kan ja' prachtig, dus ik kocht ook een kaartje voor hem. Omdat zoonlief meeging, wilde dochterlief er per se ook bij zijn. En toen ik voor hen en mij een kaartje had, dacht ik er ineens aan om manlief ook maar mee te nemen. Gelukkig was er voor hem ook nog wel plek, in de verder heel volle schouwburg.
Op een ander meisje met haar vader na, waren we de enigen met kinderen. Gek eigenlijk, want zulke muzikale uitstapjes horen toch gewoon bij de opvoeding?
(Gelukkig zaten we op het balkon, want het programma duurde verrassend lang, van acht tot elf, zodat de kinderen rond half elf gerust en ongezien op hun stoel daarboven in slaap konden vallen.)

Lohues blijkt niet alleen zanger, multi-muzikant en componist te zijn, maar toonde zich met zijn anecdotes tussen de nummers door ook een geweldig entertainer, die het hele publiek goed wist te boeien. Met grappige verhalen, en serieuzer onderwerpen.
Het meegebrachte woordenboek Drents-Nederlands bleek niet nodig, alles was best goed te verstaan (al heb ik het aan mijn tijd in Overijssel te danken dat ik weet dat 'hier kom ik weg' 'hier kom ik vandaan' betekent en niet 'hier moet ik weg' zoals de meesten om me heen dachten). En enkele zeer on-hollandse woorden legde hij gewoon uit.
In de pauze keken we nog even of 't woordenboek wel klopte, en ja (buus = broekzak, snakken/snakker = opscheppen/opschepper). Zo'n woordenboek is trouwens ook altijd leuk om elkaar woorden te laten raden, wat we in de pauze dan ook grif deden.

Vond ik 'Hout moet' onovertrefbaar, met 'Gunder' heeft Daniël Lohues c.s. toch weer net zo'n prachtwerk neergezet. Met een van mijn nieuwe favorieten, wat ik continu in m'n hoofd heb. En saillant: terwijl ik het een troostrijk lied vind, zó mooi dat ze het, als de tijd daar is, wel op mijn begrafenis mogen draaien, vertelde Daniël Lohues in de aankondiging van dit lied over het sterfbed van een dierbare. 'Komp wel, 't komp wel goed, hoop stärft 't lest'. Mooi.

... want die hebben aardigheid 't hardste nodig

't Is alweer een jaar of 12 geleden dat ik de eerste cd van Skik kocht (waarvan 'Absoluut misschien' een van mijn all time favourites werd).
Ik was blij verrast. Niet alleen was Skik een mooi tegenwicht tegen de alleenheerschappij van het ABN (nee niet de bank!) in de Nederlandstalige muziek. Maar ook gewoon prachtige liedjes, die een native abn-spreker, met wat goed luisteren en inventiviteit, best kon en kan verstaon.

Sinds toen zit er veel tijd, en zanger/gitarist/componist Daniël Lohues heeft niet stilgestaan.
Toch ontdekte ik pas in de afgelopen maanden zijn nieuwe werken: de CD-serie 'Allennig' (waarop ik vast een andere keer nog terug kom) en zijn meest recente cd 'Hout moet'.
Met ook verschillende juweeltjes: de een mooi van muziek (ik ben wel kieskeurig, wat dat betreft), de ander mooi van muziek èn tekst.
En sommige met een tekst die met kop en schouder uitsteekt boven alle songteksten die ooit in de wereld zijn gekomen.

Onderstaande is zo'n voorbeeld, van hele mooie, ware, wijze woorden.



'Aardig doen tegen mensen die niet aardig doen
Want die hebben aardigheid ’t hardste nodig
Meer dan wij

Het werkt, 't komt bij je terug
Oogsten kun je pas doen als je eerst wat zaait
En vergeet ook niet: al die onaardige mensen,
Ze zijn zo geworden zonder dat ze 't wilden.

Aordig doen tegen mensen die niet aordig doen
Want die benn aordigheid ‘t hardste neudig
Harder as wij...'

Mooi, toch?
En zag nu maar de hele wereld in dat 't zo werkt...