Snel nog even opmaken...

... die gulden-postzegels. Ik heb nog een hele voorraad, van 'vroeger', en via postzegelsmetkorting.nl. Begin dit jaar kondigde PostNL aan dat ze nog maar tot 1 november a.s. geldig zijn...

Nog één maand te gaan, dus. Dat wordt volop brieven en kaarten schrijven. Maar hoe krijg ik ze op, als de post vervolgens weer vier ongestempelde-dus-nog-te-gebruiken postzegels brengt?

Schoonmaak-robot

De vernuftige grasmaaimachine-robot bestond al. Maar met weinig middelen kun je zèlf ook een hulpmiddel voor binnenshuis in elkaar knutselen.

Gevonden op de Duitse ICT-website Heise: de schoonmaak-robot. Voor de diepste hoekjes onder de bank en kast en zo.



Onder het motto 'Mach flott den Schrott' vind je op die website nog meer handige ideeën voor wat je allemaal uit je oude computer kunt halen.

Nederlandse berg

En ik de 'mountain view'-wensende postcrossers alsmaar uitleggen dat ons lage land plat is met een hoogste berg van nog geen 323 meter...

Ook daarom al zo'n goed idee, deze Nederlandse berg*!


* Ik snap alleen niet waarom een berg veel zou kosten. Je kunt ze gewoon van afval maken! Scheelt weer piekeren over 'waar moeten we het láten'.
Bovendien gebeurt dat al op verschillende plaatsen in 't hele land: de Avriberg langs de A15, de Gulberger berg (met z'n inmiddels 75 m boven NAP het hoogste punt van Brabant), de VAM-berg in Wijster en de prachtige Vuilnisberg bij Zoetermeer. Dus waarom niet gewoon allemaal stoppen met afval scheiden en alle vuilnis op één plek bij elkaar stapelen?!

Aan de slag!

Vorig jaar ontving ik bovenstaande ansichtkaart van Eva, gemaakt van het doosje van een van mijn favoriete voorwerpen: kleurpotloden!
Waarvan de doosjes, pakjes etc. natuurlijk ook tot mijn favorieten behoren.

Alpino is een Spaans merk, en uit Eva's schrijven maak ik op dat het voor Spaanse schoolkinderen net zo vertrouwd is als voor ons Bruynzeel. Wie kent het niet, "Bruynzeel Schoolpotlood"?!
Hoewel... tegenwoordig is het bij de schoolkinderen Stabilo wat de klok slaat (en dan eerder de stiften dan kleurpotloden), en Bruynzeel wordt inmiddels stukje bij beetje opgeslokt door het Japanse Sakura.

Terug naar Alpino:



Wat schetst mijn verbazing toen ik onlangs een zilverkleurig pakje in de bus kreeg: niet alleen het doosje, maar de complete inhoud - mooie 'metallic' kleurpotloden - was meegestuurd! Heerlijk!



Met een handige lijst erbij (van Pikaland.com), en de terechte opmerking van Eva: het probleem is niet wát te tekenen, maar wannéér!



Aan de slag, dus.
Moltes grácies, Eva!!

Maak er kaarten van - Recycle into cards!

Ja, we hebben iets met smurfen.
En daarnaast delen we ook het plezier van het hergebruiken van papier en zo.

Deze Luie Smurf siert het prijsetiket van een Spaans hoofdkussen. Nu gepromoveerd tot ansichtkaart!



Van Eva ontving ik dezelfde dag ook deze mooie Chinese brievenbussen-kaart.
Ooit was deze kaart de kaft van een notitieboek.
Nu heeft-ie er een halve wereldreis op zitten: afkomstig uit China, in Parijs gekocht, en nu via Spanje in Nederland terechtgekomen!



(En vroeg ik me af: op deze postzegel, de dame links op het bord rechts, is zij nu niet zo'n beetje een zeemeermin?)



Moltes gràcies, Eva!

Instructies

Een jaar na dato was er op dezelfde plaats weer dezelfde verzamelaarsmarkt.
Van vorig jaar heb ik nog altijd een voorraadje, dus ik beperkte me dit keer tot een drietal kaarten.
Eén daarvan is deze mooie, scherpe, oude foto van 't Kolkje in Amsterdam.



Van wanneer deze kaart is zullen we nooit weten, helaas was de postzegel met stempeldatum al naar elders vertrokken.
Saillant detail is dat deze kaart het stempel 'Verzend per luchtpost' kreeg. Van Amsterdam naar Rotterdam.

't Leuke is dat ook toen al kaarten werden gerecycled. Zou mejuffrouw Smit het erg gevonden hebben dat Maarten doorgestreept is, voor deze boodschap?



Op mijn beurt gebruik ik de kaart ook weer 'her'. Er is vast wel iemand die ik er een plezier mee kan doen.

Handig

In mijn drukbezette dagelijks leven kwam ik nu pas toe aan de krant van twee weken geleden. Op zaterdag 17 juli stond in de rubriek 'In beeld' een artikel met de titel 'Low Cost Design', ondertitel 'Handige oplossingen voor alledag'.

En dat is geen woord teveel gezegd! De foto's uit het boek Low Cost Design door de Italiaanse kunstenaar Daniele Pario Perra spreken voor zich. Handig!







Meer over deze relational artist, researcher en designer op zijn website.
Het boek is moeilijk in Nederland verkrijgbaar, krijg ik het idee, maar zal vast wel via de Italiaanse uitgever te vinden zijn.

Creatief hergebruik

Wasknijpers als sluitclipjes, klerenhangers om schilderijtjes aan te drogen, paperclips om die schilderijtjes mee aan de muur te hangen, eetlepels voor 't verpotten van planten. Heel wat gebruiksvoorwerpen kennen tal van andere gebruiksdoeleinden.

Maar hier in huis blijft het nog beperkt, ontdek ik als ik rondkijk op het net. Creatievere mogelijkheden te over! Als je toevallig een fiets of twee over hebt of als de plaatselijke winkelier z'n wagenpark wil vernieuwen, èn je meubels zijn net aan vervanging toe, dan kun je ideeën opdoen op deze urban website.





Over ander creatieve hergebruik-ideeën een volgende keer meer.

Ons bint zuunig

Zonder het te weten ben ik aan het consuminderen geslagen.
Met daardoor, bij deze, mijn bespaartip van de dag:

Hoe kun je ervoor zorgen dat je postzegel kan worden hergebruikt?

Gewoon: kijk er eens goed naar, laat je je er vervolgens door inspireren; pen, stift of potlood erbij, en zie! De Post is zo aardig om er níet op te stempelen!




Deze jubileumzegel voor het Tropeninstituut heeft meer dan 100 km gereisd, en kan nog wel een keer zo'n afstand afleggen.



En deze fraaie geranium-postzegel reisde maar liefst 1600 km!

Plastic helden

Jaaa! Eindelijk wordt ook in onze gemeente plastic afval ingezameld.
Ieder huishouden ontving een grote envelop, met daarin een aantal plastic zakken (hoe paradoxaal!) en instructies hoe en wanneer de met plastic gevulde plastic zakken klaar te zetten voor de gemeentelijke plastic-helden ophalers.

Het leverde allerlei ingezonden brieven op in de plaatselijke courant. 'Waar moet je nu die grote zakken bewaren als je klein behuisd bent?' was de meest voorkomende vraag. Want de plastic zakken worden slechts eenmaal per maand opgehaald.

Een aantal dagen later was de plastic-inzameling ook onderwerp op het 8 uur journaal. Een vrouw vertelde blij dat ze het duidelijk merkte in haar gewone prullenbak: die was stukken leger. Iets wat wij hier thuis ook merken!
En, vervolgde ze, ze had in één maand tijd maar liefst drie zakken met afval-plastic weten te vullen.

Dríé??
Dat betekent dat er voor het plastic afval nóg meer extra plastic gemaakt moet worden?!

De oplossing is: slim inpakken!



Want al die losse dingen passen perfect in een klein flesje
(en het erin proppen is nog een leuke sport, ook!).

Dop erop, en klaar!



Dan heb je meteen het probleem met de kleine behuizing opgelost, toch?
Hier doen we precies een maand met één zo'n zak.
En, een ander voordeel, àls hij dan eindelijk buiten mag staan: hij waait niet weg! Goed gevuld is onze plastic-helden-zak gewoon loodzwaar!

Postcrossing 'swap'

Op de postcrossing-website kun je bij je profiel aangeven of je geïnteresseerd bent in 'private swaps'.
Nu dacht ik redelijk Engels te kennen, maar wat het woord 'swap' betekende...? Ik zou denken dat het 'veeg' (van 'sweep') of 'klap' was. 'Swap' als klankwoord zal niet misstaan in een stripverhaal, dacht ik zo.
Het bleek iets met 'ruilen' te maken te hebben. Een wereld apart, dat 'swappen', waar ook weer allerlei websites over gaan. Voorlopig hou ik me bij postcrossing (en mail-art, daarover vast een andere keer meer!).

Dezelfde Daniela van de Danube delta blijkt geïnteresseerd te zijn in zwart-wit foto's, 'used or unused'. Vooral in oude fotokaarten, van vóór 1945. Best bijzonder voor een 28-jarige, vind ik. Meestal associeer ik 'verzamelen' met mensen die ruim vóór 1981 geboren zijn, zéker als ze dit soort oude stukken papier in huis willen halen.

Bij toeval belandde ik bij een verzamelaarsbeurs, met munten, postzegels, bankbiljetten èn ansichtkaarten. Waar inderdaad mensen van mijn leeftijd en nog veel ouder rondliepen. Er waren trouwens meer verkopers dan ruilende verzamelaars.
Struinend door een kartonnen schoenendoos vol ansichtkaarten vond ik ze, zwart-wit ansichtkaarten, enkele zelfs zo'n 80 tot 90 jaar oud!
Naast deze zocht en vond ik ook nog een bescheiden voorraadje ongebruikte kleuren-ansichtkaarten voor eventuele toekomstige postcrossende liefhebbers, van bijvoorbeeld boten, Egyptische jaren '70 soapsterren, vulkanen (dat wil zeggen, één Hawaiiaanse vulkaan) en enkele vuurtorens. De verkoper telde ze door te meten: 1 centimeter is 33 kaarten.
Een aantal centimeters rijker en evenveel euro's armer verliet ik blij het pand, met de buit.

Vandaag zocht ik uit mijn aanwinsten enkele zwartwit-kaarten uit om naar Daniela te sturen.
En al kijkend kon ik me haar fascinatie ineens goed voorstellen. Die oude foto's dragen een hele geschiedenis met zich mee!
Sommige kaarten waren beschreven. Eentje was zelfs zeer ontroerend, van iemand die een paar dagen weg was naar de duinen bij Bergen, en die haar geliefde schrijft dat ze snel weer thuis komt. Op de kaart een vrouw in de verte, halverwege de heuvel in een mooi zwart-wit duinlandschap. Zou het haarzelf zijn?

Een andere kaartschrijver vroeg of de ontvanger de aanstaande vrijdag extra eten zou willen koken, de trein zou die middag om zo-en-zo laat in Amsterdam aankomen.
't Is best gek, je dan ineens te realiseren dat al deze mensen er inmiddels niet meer zijn. En dat wijzelf over zoveel tijd hetzelfde lot beschoren zijn. Tja, 't hoort bij het leven...

Tussen de kaarten voor Daniela zat er zelfs een uit Boekarest. De datum was niet te achterhalen, helaas was de datumstempel met de postzegels met de noorderzon vertrokken. Waarschijnlijk naar een ander onderdeel van die verzamelaarsbeurs. Maar de foto zag er mooi oud uit. Net als de Keulse dom, een strand in Engeland, een Valkenburgse rotspartij, een steenen bank in Beek en Bosch, een monument voor gevallen Russen (dat er in 1799 bij Bergen NH gevochten was, nog wel door Russen, was nieuw voor mij, wéér wat geleerd!), een stukje Luzern, een promenade in Brest.

Een bij nadere bestudering opmerkelijke kaart vond ik deze. Met dank aan scanner en 't programma Paint meteen maar een collage gemaakt van voor- en achterkant, èn het opmerkelijke (in 't midden). Plus wat gedachten erbij:



(Zie dat de rechter postzegel ondersteboven opgeplakt is. Een vergissing van de afzender, een geintje?)