Boot terug

Weer terug van Texel naar Den Helder.



Regenbuien in de verte.



Den Helder weer in zicht, inclusief vuurtoren (maar nu bij daglicht).



Mooie wolken.



Tevreden meeuw vaart mee.



Dag, kapitein.

Vuurtoren in zicht

Ja, daar is-tie, de vuurtoren van Texel, achter De Cocksdorp, in / op Eierland.



De vuurtoren en de oranje bessen van de duindoorn.



Zelden kwam ik zó dichtbij een vuurtoren (in tegenstelling tot Eva).



Het wisselende weer gaf uiteenlopende belichting, in heel korte tijd.





Helaas was er geen tijd om de vuurtoren ook van binnen te bekijken.





Uitzicht van de vuurtoren...



... en zicht op de toren.

TESO

"Wanneer heb je voor het laatst iets voor het eerst gedaan?", vroeg een collega eens.
'Wauw', dacht ik toen ik op de veerboot stapte. Dit was zo'n moment. Voor het eerst naar Texel. Voor het eerst varen met de TESO, en dat was/is - zo leerde mij het ticket - Texels Eigen Stoomboot Onderneming.



Al varend wordt ook nog eens de zee onderzocht.



(Hoe ze de kleur van het zeewater meten - het was op weg van Den Helder naar Texel al avond, dus donker - geen idee. Maar ze dóén het toch maar!)

Boot naar Texel

Leuke pictogrammen op de boot van Den Helder naar Texel.





(Te bedenken dat de Texelse vuurtoren niet gestreept maar egaal rood is.)



Trap op voor koffie.



En in de verte de vuurtoren van den Helder.

Creatief met postzegel

Het blijft een leuk en wonderlijk fenomeen, die mail art. Mensen die je eerst nog totaal onbekend zijn, nodigen - zonder dat ze er echt om vragen - uit om je best te doen iets moois te maken.

Zo kwam ik via via terecht op de weblog van Wilma Duguay in Canada. Haar enthousiasme over de zee is uitgemond in een heuze expositie: The Sea Mailart Exhibition.
Leuk om de geëxposeerde werken te zien, de foto's, de schilderijtjes, collages en wat dies meer zij. En leuk om zelf ook aan de slag te gaan.

Het grappige van mail art is ook dat de envelop niet wit hoeft te blijven. IJverig ging ik dan ook met kleurpotlood in de weer, geïnspireerd door deze postzegels. Die ik een kleine drie jaar geleden gekocht heb en die ik eígenlijk niet kwijt wilde. Gelukkig zijn er scanners. Op deze manier hou ik hem toch nog een beetje zelf. Ben benieuwd wat de ontvanger ervan vindt.