Brievenweger

De herfstvakantie is bijna voorbij. Na zeven dagen lantefanteren beseften dochterlief en ik ineens dat haar huiswerk 'rekenen' nog af moest. Dat we nog maar twee dagen hadden voor een compleet blok, bestaande uit tien hoofdstukken...
'In de weekends vrij en door-de-week iedere dag twee hoofdstukken', had haar juf ons nog als studierecept meegegeven, 'en 't zou fijn zijn als je haar daarbij helpt'.
Maar uitstellen, en vervolgens doorbuffelen om deadlines nog net te halen, zit ons beiden kennelijk in het bloed. Zodoende hielden dochter en ik, zittend naast haar als rekenhulp, op deze laatste vrije, zonnige, herfstvakantie-zaterdag maar een reken-marathon. En negen van de tien hoofdstukken zijn af!

Normaalgesproken krijgt zij nooit huiswerk, en alle leermiddelen zijn op school. Mooi voordeel van dit huiswerk was dat ik nu eindelijk haar rekenboek eens uitgebreid van binnen kon bekijken.

En zie, dat geeft de burger moed, dat geeft hoop:



Ondanks alle snelle digitale media - sms, msn, skype, instagram, enz - leert de jeugd van tegenwoordig toch nog hoe een (luchtpost)envelop er uit ziet, èn dat je brieven ook kunt wegen. Met een speciale weegschaal nog wel.

Met veel dank aan Linda Lee, die deze fraaie illustraties heeft gemaakt.

Drie generaties kaneel

Lang leve de tijd van vóór de houdbaarheidsdatumvermelding!
Want anders waren deze drie generaties kruidenblikjes al lang en breed verdwenen: vandaag de dag belandt heel wat eten in de vuilnisbak, puur omdat het 'over de houdbaarheidsdatum' is.

Maar gelukkig ontbrak de datum op al deze drie blikjes. Inblikken blijkt een goede bewaarmethode: de kaneel ruikt en smaakt prima.



Tijdens het maken van verse appelmoes kwam ik - toen ik kaneel uit het linker blikje aan de moes-in-wording toevoegde - in een mijmer-stemming.

Wat grappig en toepasselijk, 'Euroma' op linker blikje: Eur - Oma. Het is nog van mijn Oma geweest!
Dit jaar zou ze 100 jaar geworden zijn, ware het niet dat zij alweer zo'n vijftien jaar geleden overleed, ruim twee maanden vóór Annie M.G. en ver vóór haar eigen 85e verjaardag.

Het middelste blikje is uit mijn studietijd, te herkennen aan een - op deze foto niet zo goed zichtbare - 'H' bovenop het deksel (tja, dat is nodig als je met z'n vijftienen één keuken deelt). Dat moet zo'n 20 jaar geleden geweest zijn.

Als je ziet dat mijn grootmoeders's kaneel óók nog eens van vóór het streepjescodetijdperk is, 'dus' ouder dan het middelste blikje, dan kun je je vast aan een berekening wagen: hoe oud minstens is het linker blikje?

Het derde blikje kocht ik veel later. Vast ook een jaar of tien geleden. Maar die ga ik pas gebruiken als de andere twee leeg zijn!

(ps de appelmoes smaakte heerlijk, en we hebben nergens last van!)
(ps 2, voor eventuele bezorgde mee-eters: geen zorgen, de doorlooptijd van de overige kruiden is duidelijk sneller, de rest van mijn kruidenkast is dan ook up-to-date!)