Ieder jaar kijken boeken- en treinliefhebbers (ik!) weer uit naar maart. Naar die zondag, midden in de Boekenweek, wanneer je met het boekenweekgeschenk als treinkaart in je favoriete vervoersmiddel het land kan doorkruisen.
Even was het spannend, met die huidige poortjes: zou je alle treinstations wel in of uit kunnen komen?
Maar de achterkant van het boekenweekgeschenk bleek van een QR-achtige code voorzien te zijn. Daarmee gingen de poortjes feilloos open.
De heenreis zou vier uur duren. Dat wisten we toen nog niet. En dat maakte ook niet uit, we hadden genoeg bij ons om ons onderweg te vermaken.
In een van de Intercity's werden we verrast toen een vriendelijk en vrolijk uitziende vrouw ons, passagiers, vroeg of we het goed vonden als zij ons iets zou voorlezen.
Daar zeiden we geen 'nee' tegen. Ik realiseerde me dat het eeuwen geleden is dat iemand míj eens voorlas...
Voorgelezen worden is fijn.
De vertelster was
Yara March. Ze las een spannend stuk voor uit haar nieuwste boek '
Tango met een knal'.
Nèt toen het spannendste stukje kwam, deed ze glimlachend het boek dicht, bedankte ons, en wij haar, en ging om elders in de trein verder voor te lezen.
Leuk, zo'n korte, verrassende ontmoeting.
Tegen vier uur kwamen we in Groningen aan. Vanaf het station, daar rechts achter, vond ik nog het gebouw van PostNL, dus ik kon het niet laten om wat foto's te maken. Ook van treinen, trouwens, en van het springlevende
Peerd met ome Loeks aan de voorkant van het markante
stationsgebouw.
Even later, drie kwartier vóór sluitingstijd, bereikten we onze eigenlijke bestemming: het Nederlands Stripmuseum.
De moeite waard, een leuk museum. Leuk ook om onze stripheldvrienden eens te ontmoeten.
Ik kocht een boekje over
Stripfies - selfies in de strip.
En na een heerlijke vegetarische lasagna gegeten te hebben in een Italiaans restaurant in de buurt, gingen we weer huiswaarts. Moe maar voldaan.
