Jaren tellen

Het nieuwe jaar is alweer een week oud, en morgen is het een jaar geleden dat dit filmpje op Youtube terechtkwam.
Wauw, 100 mensen, van verschillende leeftijd! En inmiddels allemaal weer een jaar ouder. Heel bijzonder om iedereen te horen en zien.

Lego trein, portret en wijzen

Nog meer werk van de - inderdaad amazing - Lego-kunstenaar Dirk Denoyelle.

Voor bovenstaand 3D kunstwerk stond station Antwerpen Centraal model. Er zitten 23.000 legosteentjes en 40 uren werk in. Met dit fascinerende resultaat.



Hierboven een bijzondere afbeelding (in wording) van de maestro himself. Wauw!



En een beroemd schilderij.
Zelf ben ik liefhebber van kunstige persiflages op bestaande kunstwerken, en deze versie van Rubens' "Aanbidding der Wijzen", met al die nieuwe gezichten, mag er zonder meer wezen.

Spin

Dat gebeurt niet elke dag, een Mexicaanse roodknievogelspin op je hand.

Dochter, zoon en ik waren de gelukkigen die de zachte pootjes van dit best kolossale dier in onze handpalmen mochten ervaren. En vele andere mensen meer, vandaag in het bezoekerscentrum van het Amsterdamse Bos.

Volgens de eigenaar was de spin banger voor ons dat wij voor haar hoefden te zijn. De andere spinnen mochten dan ook veilig in hun terraria blijven zitten.



Zoals deze Venezolaanse Chromatopelma cyaneopubescens. Die zo aardig was om heel lang voor mijn schetsboek en tekenpen te blijven poseren.

Tien poten?? Nee, de voorste twee bleken pedipalpen te zijn (mooi puzzelwoord: enkelvoud is pedipalp)



Hierboven de braaf stilzittende Chromatopelma.

Geloof het of niet, de enige spin waar ik met een héél grote boog omheen zou lopen als ik haar in 't wild zou tegenkomen, was meteen de kleinste van deze spinnententoonstelling.
Ook te zien op bovenstaande tekening. Gelukkig was er een stevige laag glas tussen mij en haar. De roodrugspin, die overigens ook rood op de buik heeft (op deze tekening wit weergegeven). En die familie is van de zwarte weduwe.

Tot slot mochten geïnteresseerden ook de vegetarische miljoenpoot in hun hand voelen. Helaas kriebelden er geen miljoen (of 250) voetjes, want ook dit geinige, fascinerende dier kreeg de schrik te pakken toen-ie op onze handen terechtkwam, en rolde zich meteen op als een pissebed. Eenmaal terug in zijn of haar veilige hok ging hij/zij gelukkig wel weer aan de wandel.

Bijzonder

Morgen, 1 juli, komen ze terug op aarde, per ruimtecapsule in Kazachstan, de Nederlandse astronaut André Kuipers en zijn collega's Oleg Kononenko en Donald Pettit.

Vanavond was er op tv een voorbeschouwing, waarin onze sympathieke ruimtevaarder enthousiast een rondleiding gaf door zijn tijdelijke huis in de ruimte. Reden om ook weer even de postzegelset te bekijken die ik enkele maanden geleden in huis had gehaald, mooie plaatjes die ik graag hier op het blog deel. 't Valt me trouwens nu pas op dat de 'e' in het logo van de ESA zo lijkt op die van een Nederlandse drogisterijketen.

Heel bijzonder, niet alleen het feit dat de beelden van André's rondleiding door het ruimtestation en de Sojoez capsule zo haarscherp waren (alsof je er zelf bij was - ik herinner me nog dat ik als kleuter eind jaren 60 's nachts uit bed gehaald werd om vage zwart-wit beelden op tv te zien, die de eerste stappen op de maan bleken te zijn - ook een wonder, trouwens, dat filmbeelden ook toen al zó'n enorme afstand konden overbruggen).

Maar vooral ook bijzonder, het prachtige uitzicht op aarde vanuit de 'Cupola', en de foto's die van de aarde gemaakt zijn vanuit de ruimte.
't Maakt ons als mens bescheiden. Wat zijn we klein in het grote geheel! En tegelijkertijd petje af voor onze astronaut en al zijn collega's en medewerkers die toch maar hun best deden en doen, en de kennis in huis hebben, om de ruimte te bevaren.

Morgen komt André Kuipers weer naar huis. Al denk ik, zijn ruimte-enthousiasme zo beziend, dat hij zich in de ruimte net zo thuis voelt.
'n Goede reis, een behouden vaart toegewenst, en toch alvast ook 'Welkom thuis'!



Deze kaarten zaten bij de postzegels (meer kaarten van deze ruimtevaartreis kun je laten maken vanaf de website van PostNL [bij 'collecties', ruimtevaart]).
De vraag rijst wel wie deze astronaut is: André Kuipers' naam staat eronder, maar deze liet zijn astronautenpak in de video zien, en op de linker mouw was toch echt de Nederlandse vlag geborduurd en niet de Amerikaanse, en op de rechter mouw het ESA logo met Europese vlaggetjes!

En hieronder een fraaie foto van ons werelddeel. Het is toch ook bijzonder dat de wereld al eeuwen geleden in kaart gebracht werd, waarbij men het zonder plaatjes vanuit de ruimte moest doen. Zoals deze uit de 16e eeuw. En bijzonder dat die land- en wereldkaarten nog grotendeels klopten, ook.

Lente!

Meestal zie je eerst de sneeuwklokjes door de sneeuw heen breken en pas weken later verschijnen de krokusjes.
Deze winter - nog vier dagen winter - kwamen ze tegelijk op.

Postcrossing 8

Alweer zo'n bijzonder dier. Geinig toch, die ogen, die glimlach!
Dankzij Jurgita leerde ik dat de 'Elk', Briedis', Eland, niet alleen aan de overkant van de Atlantische Oceaan woont maar ook in Europa.
Zij stuurde deze kaart vanuit Litouwen. Ačiū!

Postcrossing 7

Tuula uit Finland was blij met mijn kaart waarop een fiets en een boot in een soort grafstemming te zien waren. 't Was een kaart die ik ooit ergens tegenkwam en gekocht had omdat ik hem zelf erg mooi vond. Maar toen ik haar profiel las, dacht ik meteen 'déze kaart hoort bij háár'.

Enthousiast vroeg zij me om mijn adres, en nog geen week later kreeg ik een mooie envelop in de bus. Met maar liefst 5 vogelkaarten en een aardig begeleidend briefje.

Een blauwborst (met perfecte schutkleuren, de kaart bleek een heus zoekplaatje te zijn), een fuut, een auerhaan en een mij onbekende roofvogel in het water. Mijn Fins is bepaald niet toereikend: is nu 'kolmas palkinto' of 'sääksi saalistaa' de naam van die roofvogel? En als 't één de vogel is, wat betekent dan de andere naam?! (nb de fotograaf kon het niet zijn, die heet Juha Kantakoski.)

Déze kaart sprong er qua compositie bovenuit. Zo zie je ze niet vaak op foto's. Ik vind hem erg mooi. En heel bijzonder, zelfs de bloedvaatjes in de zwemvliezen zijn te zien van deze, eh, 't moet wel een meeuw zijn, 'Roskalintu'.



Foto: Juha Metso, 1997
Kaart van de Finse Natuurbeschermingsorganisatie - Suomen Luonnonsuojeluliitto, het logo zie je rechtsboven op de kaart.