Grote stempel

De voeten zijn vast bij veel mensen 'ondergeschoven kindjes'. In ieder geval bij mij. Tot begin dit jaar waren ze vanzelfsprekende onderdelen van de 'onderdanen' waar ik nooit bij stilstond. Maar ineens kreeg en hield ik last van m'n ene enkel. En besef ik plotseling dat mijn voeten bestáán.

Gelukkig was er de podotherapeut. En tot mijn verrassing had zij iets in haar praktijk wat mijn enthousiasme meteen aanwakkerde.
Een reuzenstempelkussen!

Met mijn voeten als reuzenstempels. Het principe is net iets anders dan die van de stempels die je voor mail art en ander papierwerk gebruikt. Want in plaats van het ininkten van de stempel en die vervolgens afdrukken op papier, zit het papier bij deze blauwdruk tussen de stempel (mijn voet) en het stempelkussen in. Die overigens ingeinkt wordt met de reuzen inktroller die je linksboven ziet.



En hieronder het resultaat. Mooi, zo'n stempelafdruk!
Tegenwoordig wordt deze stempeltechniek verdrongen door 3D voetscanners en andere moderne fratsen.
Maar volgens mij (en mijn voeten, sinds er bijpassende inlegzolen in de schoenen zitten) is deze ambachtelijke electriciteitsloze manier van voetscannen prima. Wat de podotherapeut, die ook over zo'n moderner computergestuurd apparaat beschikt, eigenlijk ook wel beaamde.

Olifant en Muis

Weer zo'n mooie stempel van Elefantus!
(Als antwoord op het kartonboekje over olifanten-in-het-vliegtuig dat ik - zónder envelop! - naar Italië stuurde.)

De afbeelding op de ansichtkaart zelf was erg lelijk (een zanger/gitarist van een niet onaardig bandje in zijn jonge jaren die op de foto een wel érg woest tronie opzet), maar de stempel is dus wel de moeite van het hier plaatsen waard.

En met de postzegel was ik, en waren ook de kinderen, helemáál verguld. Niet voor niets ligt de bakermat van de wijze muis Geronimo in Italië.

Wat toevallig!

Terwijl ik bezig was een poststempel naar Italië te versturen, was deze kunstig gemaakte stempel per post naar Nederland onderweg!



Grazie mille, Elefantus!

Poststempels

Gister kwam ik (ja echt, weer bij toeval!) langs een verzamelaarsmarkt in een ander winkelcentrum dan de vorige keer. Waar dezelfde verkoper stond als toen. We herkenden elkaar zelfs nog.

Ik kon het niet laten om ook nu weer in de schoenendoos met 'Kaarten voor 10 cent' (of 33 stuks = 1 centimeter voor een euro) te kijken. Al bladerend door deze kaarten vond ik een paar mooie die wel van pas kunnen komen voor Postcrossing of die ik kan sturen naar Postmuse voor haar eigen verzameling danwel haar weeskaartenproject.

Ansichtkaarten, er is veel op te zien en ansichtkaarten hebben dan ook voor elk wat wils. Mij ging het om de plaatjes en de verstuurbaarheid (dus liefst 'in goede staat' en onbeschreven).
Terwijl de beschreven kaarten ongetwijfeld weer anderen zullen bekoren. En de verstuurde kaarten met oude postzegels zijn voer voor talloze postzegelverzamelaars.

Al kijkend en denkend, voegde zich een andere verzamelaar bij de schoenendoos. Met een totaal andere blik ging hij door de kaarten die ik terzijde gelegd had.
Wat bleek, hij zocht poststempels!
Weer wat geleerd: ook hiervoor bestaan heel wat verzamelaars, die zich al dan niet verenigd hebben in de heuse Poststukken-en-Poststempels verzamelaarsvereniging Po&Po.

Met deze nieuwe blik viel mijn oog op dit kunstwerkje. Deze stuur ik natuurlijk naar Italië, naar Elefantus.

Ons bint zuunig

Zonder het te weten ben ik aan het consuminderen geslagen.
Met daardoor, bij deze, mijn bespaartip van de dag:

Hoe kun je ervoor zorgen dat je postzegel kan worden hergebruikt?

Gewoon: kijk er eens goed naar, laat je je er vervolgens door inspireren; pen, stift of potlood erbij, en zie! De Post is zo aardig om er níet op te stempelen!




Deze jubileumzegel voor het Tropeninstituut heeft meer dan 100 km gereisd, en kan nog wel een keer zo'n afstand afleggen.



En deze fraaie geranium-postzegel reisde maar liefst 1600 km!