Tekenende mannen: Thé Tjong-Khing

Vandaag loonde het meer dan de moeite om naar het pittoreske Enkhuizen te gaan. In het Zuiderzeemuseum was er niet alleen een tentoonstelling met werk van, maar ook een tekenworkshop met de kundige illustrator in eigen persoon: Thé Tjong-Khing. Tekenworkshop, daar gingen zoonlief en ik graag naartoe.

Na afloop was Thé Tjong-Khing zo vriendelijk om te signeren, en bij gebrek aan boek (we hebben twee boeken van Vos en Haas, maar die lagen thuis) tekende hij desgevraagd op een gewoon papier toch een grappige poes voor dochterlief (die we toevallig ook thuis hadden gelaten).



Maar daar kwamen we niet direct voor. De bedoeling was natuurlijk om zèlf de tekenpotloden te vatten. Gelukkig mochten de ouders ook meedoen (slechts vier van de pakweg dertig waagden het erop) en gelukkig was de tafel lang genoeg. Aan het eind bleek het grote voordeel van deze tafel: de bedoeling was namelijk één lange tekening, waarin over een uitgestrekt landschap allerlei dieren achter de gestolen taart aanrenden.

En hier was het eerste resultaat:



Het uiteindelijke (gedigitaliseerde) resultaat verschijnt volgende week op YouTube.
Evenals de stopmotion-filmpjes die we daarna ook mochten maken (en dat kan nog t/m 2 januari).



Met op die meterslange tekening onder meer de bijdrage van zoonlief, hierboven.
En ook ik kon het niet laten wat dierbare dieren op papier te zetten.

Eer van m'n werk

Gisteren ontving ik een mail van Ola van het 1 miljoen giraffen project. Hij vond deze tekening van straatlantaarn-giraffes zó leuk dat hij er zijn 'Giraffe of the day'-blog aan wijdde. En hij blijkt m'n noeste arbeid te waarderen!
Zeer vereerd, voel ik me, met deze complimenten.



Naschrift:
Nog geen paar weken later is tot mijn verbazing ook deze giraf tot 'Giraffe of the day' verkozen. Waar Lego al niet goed voor is!
Ola, thank you, I feel honoured by your words - and it's always a pleasure to add giraffes to your great project!

Creatief met postzegel

Het blijft een leuk en wonderlijk fenomeen, die mail art. Mensen die je eerst nog totaal onbekend zijn, nodigen - zonder dat ze er echt om vragen - uit om je best te doen iets moois te maken.

Zo kwam ik via via terecht op de weblog van Wilma Duguay in Canada. Haar enthousiasme over de zee is uitgemond in een heuze expositie: The Sea Mailart Exhibition.
Leuk om de geëxposeerde werken te zien, de foto's, de schilderijtjes, collages en wat dies meer zij. En leuk om zelf ook aan de slag te gaan.

Het grappige van mail art is ook dat de envelop niet wit hoeft te blijven. IJverig ging ik dan ook met kleurpotlood in de weer, geïnspireerd door deze postzegels. Die ik een kleine drie jaar geleden gekocht heb en die ik eígenlijk niet kwijt wilde. Gelukkig zijn er scanners. Op deze manier hou ik hem toch nog een beetje zelf. Ben benieuwd wat de ontvanger ervan vindt.

Postcrossing 9

Door Postcrossing leer je ook over anderlands illustraties.
Zo worden Jip & Janneke en Nijntje volop geëxporteerd, en omgekeerd leren wij dat de 'Moomins' wereldberoemd zijn, ook buiten Finland.
Andere illustraties die ik door postcrossing leerde kennen zijn die van de vrolijke dames door de in 1951 in Helsinki geboren Inge Löök:



'Alles wat belangrijk is in het leven staat op deze kaart', aldus Eeva uit Finland, en ze vervolgt met de belangrijke dingen: 'Vrienden, koffie en koekjes, boeken en post...'.
Hoe herkenbaar!

Tekenende mannen

Een maand geleden alweer blogde ik hier over tekenende vrouwen. Maar ik moet toegeven dat tekenende mannen mij net zo lief zijn.

Een van de hoogtepunten van vorig jaar was een persoonlijke ontmoeting met een van de tekenaars van wiens werk ik eigenlijk wel fan ben (een van dè hoogtepunten, naast natuurlijk het feit dat we allen gezond en wel 2009 zijn doorgekomen, dat het in 't werk- en thuisgebeuren en in de liefde naar behoren ging, naast ook andere hoogtepunten zoals het concertbezoek, met een lang-niet-geziene vriendin, aan Inti-Illimani Histórico, en de vakantie bij Buitenkunst).

Hoewel, een persoonlijke ontmoeting, ik moest de Tekenende Man wel delen met andere tekenliefhebbers. Maar dat was net zo gezellig, tijdens die workshop cartoontekenen die Jos Collignon toen gaf. Veel geleerd, mooie tekeningen gezien, en Collignon blijkt niet alleen een kunstige creatieveling, maar kan ook nog eens goed vertellen, met zelfrelativering en een sympathieke glimlach.





Het toeval wilde dat de workshop werd gegeven in de tijd dat de DSB bank vallende was. Een van de tekeningen viel toen al op omdat deze zo treffend gemaakt was èn qua compositie goed in elkaar zat:

Gisteren werd de Inktspotprijs 2009 uitgereikt. En jawel, aan deze prent en diens maker de terechte eer.

Postcrossing 3

Postcrossing, voor de gemiddelde bloglezer zal 't lijken of ik er niet over úítgepraat raak. Maar het ís ook een leuke hobby!

Veel postcrossers geven in hun profiel aan dat ze geen 'free ad cards' willen, en al helemaal geen zelfgemaakte kaarten.
Ze weten niet wat ze missen.

Deze kaart dwarrelde ongeschonden (gelukkig!) mijn brievenbus binnen. Het is een zelfgemaakte kaart, een originele ets nog wel, van de Finse kunstenares Talvikki Lusa. Erg mooi, en ik voelde me zeer vereerd.

drukdrukdruk

Wie voelt ook wel eens de last op haar schouders van de combi 'moederschap-werk-huishouden'?
Ik zal ongetwijfeld de enige niet zijn. Typisch iets van deze tijd.

Hoewel... Wie dacht dat 'druk-druk-druk' iets van de moderne tijd is, zou eens goed in de geschiedenisboeken moeten duiken. Voor zover het daarin te vinden is... vrouwen komen er in de geschiedenisboeken vaak maar bekaaid af.
Gelukkig hebben we Fiep Westendorp, de beroemde illustrator die furore maakte met illustraties voor Annie M.G. Schmidt's boeken over Jip en Janneke.

Deze tekening uit 1959 vond ik erg treffend. Verander de tijpmachine in een computer en vervang de draaischijf van de telefoon door druktoetsen, en o ja, de hond op schoot even door een kind van vijf, en voilà, het 21e-eeuwse moeder-werkneemster-huisorganisator-schap!

De titel van dit meesterwerk is nóg raker. Het is een syndroom waar ik ook al jaren aan lijd... En daardoor mijn vriendinnen ook (voor zover ze me niet vergeten zijn):
"Het ik-verwaarloos-mijn-vrienden. complex"...