De snijbiet-uit-eigen-tuin was na een weekje koelkast (in een vochtige theedoek bewaard) nog steeds fris. Evenals - verrassend genoeg - dit slakje, dat zowel de groenten-wasbeurt als zeven dagen vier graden Celsius fier had doorstaan.
Posts tonen met het label tuin. Alle posts tonen
Posts tonen met het label tuin. Alle posts tonen
donderdag 24 november 2011
In de koelkast een week houdbaar
... de slak ook!
De snijbiet-uit-eigen-tuin was na een weekje koelkast (in een vochtige theedoek bewaard) nog steeds fris. Evenals - verrassend genoeg - dit slakje, dat zowel de groenten-wasbeurt als zeven dagen vier graden Celsius fier had doorstaan.
De snijbiet-uit-eigen-tuin was na een weekje koelkast (in een vochtige theedoek bewaard) nog steeds fris. Evenals - verrassend genoeg - dit slakje, dat zowel de groenten-wasbeurt als zeven dagen vier graden Celsius fier had doorstaan.
maandag 20 september 2010
maandag 17 mei 2010
Vakantie
We zijn weer thuis...
En hadden daar best nog wel even willen blijven, daar in het mooie Zuid-Oost Spanje, waar de bougainville bloeit en waar zelfs citroenen in gewone tuinen groeien (daar hangt-ie, helemaal bovenin!).
(Nee, helaas is dat niet onze tuin!)
En waar het heerlijkste ontbijt bestaat: cafe-con-leche met brood met aardbeien-vers-van-de-grond!
En hadden daar best nog wel even willen blijven, daar in het mooie Zuid-Oost Spanje, waar de bougainville bloeit en waar zelfs citroenen in gewone tuinen groeien (daar hangt-ie, helemaal bovenin!).
(Nee, helaas is dat niet onze tuin!)
En waar het heerlijkste ontbijt bestaat: cafe-con-leche met brood met aardbeien-vers-van-de-grond!
woensdag 24 maart 2010
Winterharde groenten
Het is alweer drie maanden geleden dat ik in de tuin was. Door grote drukte op werk en thuis, eind vorig jaar, en door harde regenval uitgerekend op die dagen dat ik juist wèl een gaatje vrij had, kwam het er niet van om de laatste groenten te oogsten. Laat staan om alles om te spitten.
En toen trad de winter in.
Vanmorgen had ik vrij en het lentezonnetje scheen, dus hóóg tijd om de moestuin weer eens te bezoeken.
Zo lang niet geweest. Spannend, dus, hoe de tuin er bij zou liggen.
Mijn angst dat alles door de regen en zon van de afgelopen dagen door onkruid overwoekerd zou zijn bleek onterecht. Het viel me alleszins mee! Het grootste gedeelte was gewoon aarde, en die paar graspolletjes lieten zich gemakkelijk uittrekken.
Van de groenten die ik eind herfst zo pardoes achterliet hadden verschillende deze strenge winter overleefd.
De snijbiet liep weer uit (net als de voorgaande jaren, hoezo eenjarig?!).
Stevige kleine spinazieblaadjes groeiden voorzichtig naar boven. De groene kool, die ik voor de winter bíjna oogstklaar achtergelaten had, was weliswaar voor 't grootste deel door slakken en andere smulpapen opgegeten, maar in de bladoksels zaten jonge uitlopers die toch wat eetbare blaadjes beloofden!
Zelfs de rabarber, die in de herfst al op sterven na dood had geleken, verraste me met frisrode nieuwe knoppen.
En - als beloning voor mijn tuinverwaarlozing? - ik had oogst.
Verse prei en koolrabis op dag 3 van de lente!
En toen trad de winter in.
Vanmorgen had ik vrij en het lentezonnetje scheen, dus hóóg tijd om de moestuin weer eens te bezoeken.
Zo lang niet geweest. Spannend, dus, hoe de tuin er bij zou liggen.
Mijn angst dat alles door de regen en zon van de afgelopen dagen door onkruid overwoekerd zou zijn bleek onterecht. Het viel me alleszins mee! Het grootste gedeelte was gewoon aarde, en die paar graspolletjes lieten zich gemakkelijk uittrekken.
Van de groenten die ik eind herfst zo pardoes achterliet hadden verschillende deze strenge winter overleefd.
De snijbiet liep weer uit (net als de voorgaande jaren, hoezo eenjarig?!).
Stevige kleine spinazieblaadjes groeiden voorzichtig naar boven. De groene kool, die ik voor de winter bíjna oogstklaar achtergelaten had, was weliswaar voor 't grootste deel door slakken en andere smulpapen opgegeten, maar in de bladoksels zaten jonge uitlopers die toch wat eetbare blaadjes beloofden!
Zelfs de rabarber, die in de herfst al op sterven na dood had geleken, verraste me met frisrode nieuwe knoppen.
En - als beloning voor mijn tuinverwaarlozing? - ik had oogst.
Verse prei en koolrabis op dag 3 van de lente!
Abonneren op:
Posts (Atom)
