Met boeken treinen

Ieder jaar kijken boeken- en treinliefhebbers (ik!) weer uit naar maart. Naar die zondag, midden in de Boekenweek, wanneer je met het boekenweekgeschenk als treinkaart in je favoriete vervoersmiddel het land kan doorkruisen.



Even was het spannend, met die huidige poortjes: zou je alle treinstations wel in of uit kunnen komen?
Maar de achterkant van het boekenweekgeschenk bleek van een QR-achtige code voorzien te zijn. Daarmee gingen de poortjes feilloos open.



De heenreis zou vier uur duren. Dat wisten we toen nog niet. En dat maakte ook niet uit, we hadden genoeg bij ons om ons onderweg te vermaken.

In een van de Intercity's werden we verrast toen een vriendelijk en vrolijk uitziende vrouw ons, passagiers, vroeg of we het goed vonden als zij ons iets zou voorlezen.
Daar zeiden we geen 'nee' tegen. Ik realiseerde me dat het eeuwen geleden is dat iemand míj eens voorlas...



Voorgelezen worden is fijn.
De vertelster was Yara March. Ze las een spannend stuk voor uit haar nieuwste boek 'Tango met een knal'.
Nèt toen het spannendste stukje kwam, deed ze glimlachend het boek dicht, bedankte ons, en wij haar, en ging om elders in de trein verder voor te lezen.
Leuk, zo'n korte, verrassende ontmoeting.



Tegen vier uur kwamen we in Groningen aan. Vanaf het station, daar rechts achter, vond ik nog het gebouw van PostNL, dus ik kon het niet laten om wat foto's te maken. Ook van treinen, trouwens, en van het springlevende Peerd met ome Loeks aan de voorkant van het markante stationsgebouw.

Even later, drie kwartier vóór sluitingstijd, bereikten we onze eigenlijke bestemming: het Nederlands Stripmuseum.



De moeite waard, een leuk museum. Leuk ook om onze stripheldvrienden eens te ontmoeten.

Ik kocht een boekje over Stripfies - selfies in de strip.
En na een heerlijke vegetarische lasagna gegeten te hebben in een Italiaans restaurant in de buurt, gingen we weer huiswaarts. Moe maar voldaan.

Brieven aan bijna niemand anders

Ze zijn altijd mooi, de korte, soms absurdistische, en vaak tot nadenken stemmende dierverhalen van Toon Tellegen. Maar deze uitgave trof me helemaal, in positieve zin, want ze gaan over post!



In 'Brieven aan bijna niemand anders' schrijven de verschillende dieren brieven. De mier, de olifant, de eekhoorn, de mol, en nog veel meer bewoners van het dierenbos.
Met de wind als onzichtbare postbode.

Zelfs de karper schrijft een brief. Naar wie, en hoe? Lees en kijk zelf.

Voor mij als post-freak en liefhebber van plaatjes is deze nieuwe heruitgave in ieder geval een lust voor het oog. Èn voor de handen, want het papier in dit boek voelt bijzonder prettig aan.



De prachtige, verfijnde illustraties zijn van Jessica Ahlberg uit Engeland, en ja, er is ook een Engelstalige versie van dit boek.

Herlezen

Herlezen!



Op vakantie, kilometers ver van thuis, kwam ik erachter dat ik mijn eigen stapel leesboeken was vergeten mee te nemen.
Gelukkig had zoonlief 'De brief voor de Koning' van Tonke Dragt meegenomen. Waar hij overigens helemaal geen tijd voor had, maar ik wel.
Ik ben geen ervaren herlezer, en weet dus niet of herlezen altijd zo leuk is, maar in dit geval zonder meer wèl. De brief voor de koning las ik zowat in één ruk uit, 34 jaar na de vorige keer. En het blijft een mooi boek, een prachtig verhaal van alle tijden. En voor alle leeftijden, dat staat bij deze vast.



Bovenstaande kaft is dezelfde als die van het exemplaar wat we vroeger thuis hadden (het zal toen de 7e druk zijn geweest) en vind ik eígenlijk wel de mooiste!

Het boek is later verfilmd, reden dat het de interesse van zoonlief wekte (die nu op pagina 128 - van de 444 - is).
De website van Tonke Dragt vind je hier.