Uit mijn schetsboek (4) in kleur

Vogels behoren tot mijn favoriete teken-onderwerpen. En zij ontbraken dan ook niet in het schetsboek van 15 jaar geleden.



Dit is trouwens de enige bladzijde, in het hele schetsboek, in kleur.

Australische dieren woordkunst

Spelen met letters, altijd leuk. Vroeger op school probeerde ik al allerlei lettertypes uit. En bestaande figuren van letters maken, dat blijkt ook anno 2013 mooie plaatjes op te leveren.
Er zijn er verschillende vormen van 'Woordkunst', met de hand of met computer te maken.

Bijvoorbeeld deze twee Australische dieren.

Hier een in z'n naam 'gevangen' vogelbekdier, gemaakt door de Australisch-Engelse graphic designer Dan Fleming.
Moltes gràcies Eva, for attracting my attention to this platypus!

Meer van deze 'word animals' op de website van Dan Fleming, en ook hier.



En hier de kookaburra, gemaakt door Linda Robertus.



Meer 'calligrams' van Linda's hand vind je op haar website.

't Is dat ik momenteel weinig tijd heb, maar dit soort mooie woordkunst wakkert mijn inspiratie weer aan, krijg er zin in om ook weer met letters aan de slag te gaan!

Gevonden!

Net voordat de dooi intrad (wat zullen ze opgelucht zijn!) toch nog gevonden. Op een net zo bevroren vaart, zo'n 14 km verderop.



(Helaas had ik geen eten bij me, dus teleurgesteld draaiden ze zich maar weer om.)

wit en zwart

Mooi om te zien hoe sneeuw alles bedekt ...



... en ook hoe je leuke sporen kunt vinden, dankzij de sneeuw ...



... en tegelijkertijd maakt de sneeuw iets schokkends zichtbaar ...



Al die zwarte deeltjes die we normaalgesproken nooit opmerken. Zou 't roet zijn? Samengeklonterde fijnstof?
Hoe dan ook, nu zien we ze. Wat witte sneeuw was is hier zwart. En nu wordt 't pas duidelijk: veel van hun onzichtbare deelgenoten verdwijnen met regelmaat in onze longen...

Bevroren vijver

En terwijl verschillende mensen om me heen naar mooie meren en sloten togen en heerlijk aan hun schaatskoorts toegeven, vraag ik me af, iedere keer als ik langs het lege water loop: waar zijn ze heen?



In de verte een bevroren reiger, en daar links loopt nog een eendje of meerkoet. Maar waar is de rest toch gebleven?

Vakantiekaart!

Volgens dit bericht zijn vakantiekaarten niet 'uit'. Al denk ik daar anders over: de laatste pakweg tien jaar heb ik een forse afname bemerkt. Verreweg de meeste contacten met oude bekenden gaan tegenwoordig digitaal.

Natuurlijk geeft Postcrossing veel blije brievenbusdagen, en prijs ik mij gelukkig met postcompagnon Eva. Maar verder klimmen, tijdens hun vakanties, alleen een enkel trouw familielid en hooguit twee vriendinnen nog in de pen.

En van vriendin C. ontving ik gister deze prachtige fotokaart. Zij blij dat ze deze vogels in hun natuurlijke habitat gezien heeft. En ik blij dat ze deze ervaring zo tastbaar met mij deelt!



Ook de Post heeft er sporen op nagelaten. Vergis ik me of is die pinguin rechtsonder daar nu naar aan 't kijken?!
Op de achterkant een interessante poststempel. Zijn hier in Nederland de post en bank gesplitst, ginds staan/gaan ze blijkbaar nog altijd samen.

Lente!

Postcrossing 7

Tuula uit Finland was blij met mijn kaart waarop een fiets en een boot in een soort grafstemming te zien waren. 't Was een kaart die ik ooit ergens tegenkwam en gekocht had omdat ik hem zelf erg mooi vond. Maar toen ik haar profiel las, dacht ik meteen 'déze kaart hoort bij háár'.

Enthousiast vroeg zij me om mijn adres, en nog geen week later kreeg ik een mooie envelop in de bus. Met maar liefst 5 vogelkaarten en een aardig begeleidend briefje.

Een blauwborst (met perfecte schutkleuren, de kaart bleek een heus zoekplaatje te zijn), een fuut, een auerhaan en een mij onbekende roofvogel in het water. Mijn Fins is bepaald niet toereikend: is nu 'kolmas palkinto' of 'sääksi saalistaa' de naam van die roofvogel? En als 't één de vogel is, wat betekent dan de andere naam?! (nb de fotograaf kon het niet zijn, die heet Juha Kantakoski.)

Déze kaart sprong er qua compositie bovenuit. Zo zie je ze niet vaak op foto's. Ik vind hem erg mooi. En heel bijzonder, zelfs de bloedvaatjes in de zwemvliezen zijn te zien van deze, eh, 't moet wel een meeuw zijn, 'Roskalintu'.



Foto: Juha Metso, 1997
Kaart van de Finse Natuurbeschermingsorganisatie - Suomen Luonnonsuojeluliitto, het logo zie je rechtsboven op de kaart.

Vogels tellen (deel 2)

De trouwe bloglezer zal zich misschien afvragen wat de vogeltelling van vorig weekend opgeleverd heeft.

Op de tuinvogeltelling-website is te lezen dat er maar liefst 36909 tellers zijn geweest.
Met als resultaat: de Huismus op nummer 1 in de top 10 van 2010.
Dat is goed nieuws, want nog niet zo heel lang geleden werd bekend dat de vroeger zo alom tegenwoordige huismus met uitsterven bedreigd bleek te zijn. Ook anno 2010 staat de huismus, net als z'n neef de ringmus, nog altijd op de rode lijst.
Dit jaar werden 190.587 huismussen geteld, tegenover 113.227 vorig jaar.
Of het aantal huismussen daadwerkelijk is toegenomen óf dat het komt door een groter aantal tellers (en/of door beter opletten, verwarring met andere mussen, etcetera) kan ik zo gauw niet terugvinden.

De pimpelmees en roodborst die ons balkon wel eens bezoeken, staan op nummer 5 respectievelijk 10. De ekster en twee zwarte kraaien die op de bewuste teldag de boom tegenover ons balkon frequenteerden, staan niet in de top tien.

En wat was de stand, na een half uur vogels tellen op ons eigen balkon?

Ondanks deze gedegen voorbereiding:



en een optimistisch stemmend aantal vogels, die week ervoor, op de stoep aan de andere kant van onze flat:



... was het aantal vogels dat daadwerkelijk gedurende het tel-halfuurtje ons balkon bezocht, ondanks een strategische plaats binnenshuis van de teller... Nul.

Wéér sneeuw!

Verbazingwekkend. Zo heb je jarenlang winters waarbij de temperatuur nauwelijks onder nul komt en er in februari of maart een enkel vlokje sneeuw valt.
En ineens is er een winter met maar liefst drie sneeuwperiodes!
Hoeveel zullen er volgen?

Deze voetstappen-in-de-sneeuw zijn nog van de vorige keer:

Tellen!

Al weken kijk ik er naar uit, en nu het zover is vergeet ik het bijna!

Maar het is nog niet te laat, morgen is er ook nog een dag voor... de Tuinvogeltelling!

Eén half uur in het weekend van 23 en 24 januari kun je de vogels tellen die je tuin of balkon aandoen.
Na een half uur tellen kun je het resultaat vervolgens doorgeven op de Tuinvogeltelling-site, waar trouwens ook duidelijk uitgelegd staat hóé je moet tellen. Zo hoef je vogels die alleen maar voorbij vliegen niet mee te tellen (jammer, want door die ene meeuw kwam mijn resultaat de vorige keer tenminste op twee...).

Voor de mensen die een foto van de te tellen vogel handig vinden, of die de vogels willen opsporen via hun gezang, kun je hier en ook hier terecht.

Doet allen mee, zou ik zeggen!