Nog even doorsparen...

...Of gewoon weer lekker ermee gaan tekenen en kleuren. Want met die pakweg 200 kleurpotloden in huis (die al lang niet meer allemaal even lang zijn) komen we er niet!..

De School voor Architectuur van de Universiteit van Minnesota bestaat 100 jaar, en voor deze gelegenheid heeft men een installatie gemaakt van maar liefst achtduizend en tachtig (8080 !) kleurpotloden.



Voor fans van alles wat met kleuren tekenen en schilderen te maken heeft een feest: kijk eens wat een mooie kleurpotloden (met - afhankelijk van de lichtval - bijzondere schaduweffecten)! Met gum nog wel.

Kunst voor de mensen

Dit is nou leuk nieuws. Kunst hoort volgens mij laagdrempelig te zijn, en in de maatschappij te staan. Kunst is dynamisch.
Niks 'stukgepoetst', dus. Ze heeft gewoon een nieuwe versie van het kunstwerk gemaakt.

Zo kan het ook

Als 't huis in de boom niet kan, dan kun je ook een boom op het huis zetten.

Dankjewel voor de tip, Eva!

Isabel en het Alhambra (van Eva)

De combinatie van tekeningen en foto's (en in dit geval 'echte' schilderijen) vind ik altijd erg mooi.

Ik ben dan ook erg blij met deze ansichtkaart, ontvangen van Eva, genaamd 'La Rosa de la Alhambra y la Reina Isabel' (De Roos van het Alhambra en Koningin Isabel, de 1e), uit, jawel, Granada.

De illustratie is gemaakt door Blanca Uceda Reyes en is afkomstig uit een (kinder)boek over de Washington Irving's 'Tales of the Alhambra''.

Moltes grácies, Eva!

Nieten zonder nietjes

Eens in de zoveel tijd kom ik in de Haagse Reinkenstraat. Gister was het weer zover.
Ooit bezocht ik daar een winkel vol leuke dingen: spellen, hebbedingetjes, natuurkundige truuks. Helaas bleek die winkel ineens verdwenen te zijn...

Tot mijn blijde verrassing ontdekte ik in dezelfde straat nu plots een andere winkel, vrij onopvallend naast de bloemenwinkel op de hoek (even dacht ik dat het gewoon bij de bloemwinkel hoorde). En ook hier werd ik bij binnenkomst verrast door interessante, niet-alledaagse koopwaar.
Voor zoon- en dochterlief kocht ik twee spellen-annex-puzzels, voor manlief een boekje met luciferpuzzels (sst, niet verklappen, die worden zo rond 5 december overhandigd), voor mijzelf een halskettinkje.

Met de pinpas afgerekend, en wat schetst mijn verbazing toen de kassabon en pinbon ineens verenigd bleken te zijn door een mini-vouwkunstwerkje!
Het bleek dankzij een nietloze nietmachine te zijn. Ingenieus, wat een prachtige uitvinding! Deze heb ik inmiddels dan ook aan mijn kantoorartikelen thuis toegevoegd. Van de week gaat hij (zij) ook mee naar m'n werk!

Ik had er nog nooit van gehoord, maar deze Groene Emma (een donkerblauwe in mijn geval) niet inderdaad papieren prachtig aan elkaar vast! Mits niet te veel blaadjes, maar twee tot vier 80 grams moet wel lukken.
Dat scheelt niet alleen voor het milieu, maar ook krijg ik niet meer die dikke linker-boven-kanten in mijn ordners.



Zo ziet ze eruit!

En dit is het resultaat:

Memoblaadjes

Wat je allemaal niet met memoblaadjes kunt doen!

Helaas lukt het me nog niet om video's in deze blog te 'embedden', dus je moet even de link aanklikken. De noeste arbeid die deze post-it kunstenaar verricht heeft is die moeite wel waard!

Update: Zie hier een filmpje van de 'making of' (meer dan 6000 memoblaadjes zitten er in de film!). En er is een vervolg: memoblaadjes op reis.

Handig

In mijn drukbezette dagelijks leven kwam ik nu pas toe aan de krant van twee weken geleden. Op zaterdag 17 juli stond in de rubriek 'In beeld' een artikel met de titel 'Low Cost Design', ondertitel 'Handige oplossingen voor alledag'.

En dat is geen woord teveel gezegd! De foto's uit het boek Low Cost Design door de Italiaanse kunstenaar Daniele Pario Perra spreken voor zich. Handig!







Meer over deze relational artist, researcher en designer op zijn website.
Het boek is moeilijk in Nederland verkrijgbaar, krijg ik het idee, maar zal vast wel via de Italiaanse uitgever te vinden zijn.

Mail Ant

Met 'Mail Art' is er voor elk wat wils, heb ik het idee. Alles kan, alles mag, en naar van alles is vraag. Zolang het maar per post verstuurd kan worden.

Veelzijdig kunstenaar Josh Ronsen uit Austin, Texas, heeft een project opgezet met de veelzeggende titel 'Tiny Art Exchange'. En aangezien ik als bijziend persoon veel van priegelen hou (of eigenlijk ex-bijziende sinds ik de tweeënveertig-en-een-half gepasseerd ben) ging ik aan de slag.
Op de envelop die Josh Ronsen mij desgevraagd stuurde stond een stempel van een mier, met daarbij de grappige vondst 'Mail Ant'. Dus wat kun je anders doen dan een Mieren-museum maken?

Het moest kleiner zijn dan 2,5 x 2,5 (in 3D-gevallen nog een x 2,5). En dat is, met 2,4 cm in alle richtingen, nipt gelukt.

Achteraf vraag ik me af waarom ik er een deur in gemaakt heb. Pas toen ik een schets maakte van hoe het museum bezocht zou gaan worden, realiseerde ik me dat mieren geen voordeur nodig hebben.



Zoonlief raakte geïnspireerd en binnen nog geen kwartier was er een tweede museum. Wel te groot in lengte om naar Austin, Texas te sturen, maar dat was geen probleem, zoonlief vond dat dit Mieren Museum naast het - al eerder geknutselde - insectenhotel moest komen. En daar staan ze, gebroederlijk:

Creatief hergebruik

Wasknijpers als sluitclipjes, klerenhangers om schilderijtjes aan te drogen, paperclips om die schilderijtjes mee aan de muur te hangen, eetlepels voor 't verpotten van planten. Heel wat gebruiksvoorwerpen kennen tal van andere gebruiksdoeleinden.

Maar hier in huis blijft het nog beperkt, ontdek ik als ik rondkijk op het net. Creatievere mogelijkheden te over! Als je toevallig een fiets of twee over hebt of als de plaatselijke winkelier z'n wagenpark wil vernieuwen, èn je meubels zijn net aan vervanging toe, dan kun je ideeën opdoen op deze urban website.





Over ander creatieve hergebruik-ideeën een volgende keer meer.

Wat toevallig!

Terwijl ik bezig was een poststempel naar Italië te versturen, was deze kunstig gemaakte stempel per post naar Nederland onderweg!



Grazie mille, Elefantus!

Creatief met Smurf

Je kunt ze verzamelen, ruilen, bewaren als belegging voor later, je kunt ze bestuderen. Of er gewoon mee spelen.

Maar je kunt er ook driedimensionale collages mee maken.
Heerlijk, waar Smurfen allemaal niet goed voor zijn!

Eer van m'n werk

Gisteren ontving ik een mail van Ola van het 1 miljoen giraffen project. Hij vond deze tekening van straatlantaarn-giraffes zó leuk dat hij er zijn 'Giraffe of the day'-blog aan wijdde. En hij blijkt m'n noeste arbeid te waarderen!
Zeer vereerd, voel ik me, met deze complimenten.



Naschrift:
Nog geen paar weken later is tot mijn verbazing ook deze giraf tot 'Giraffe of the day' verkozen. Waar Lego al niet goed voor is!
Ola, thank you, I feel honoured by your words - and it's always a pleasure to add giraffes to your great project!

St. Jordi's dag

Terwijl ik Postvriendin Eva - via de e-mail - uitleg wat Koninginnedag is, ontvang ik van haar een kaart over Saint George's day, Sint Joris' dag.

In Catalonië is 23 april la Diada de Sant Jordi, en ook de Dag van de Roos (el dia de la rosa) en de Dag van het Boek (el dia del llibre).
Op deze dagen gaven mannen vroeger rozen aan vrouwen, en vrouwen gaven boeken aan mannen. Dit alles onder de woorden 'Een roos voor liefde en een boek voor altijd'.

In de moderne tijd heeft deze gewoonte zich wat aangepast en geven mensen elkaar - vrouw en man - een boek. Iets wat voor lezende vrouwen natuurlijk zeer welkom is!

De sterfdag van Sint Joris, 23 april, is ook die van de Spaanse schrijver Cervantes, bekend door zijn boek Don Quichot.

Op deze mooie door Eva gemaakte collage-kaart dan ook een 'postzegel' met een fragment uit Don Quijote de la Mancha.



Grappig is dat de Spaanse post deze nep-postzegel voor echt aanzag, waardoor de echte postzegels, waaronder die met de Spaanse schrijfster Carmen Martín Gaite, netjes onaangeroerd bleef.

Drie generaties kaneel

Lang leve de tijd van vóór de houdbaarheidsdatumvermelding!
Want anders waren deze drie generaties kruidenblikjes al lang en breed verdwenen: vandaag de dag belandt heel wat eten in de vuilnisbak, puur omdat het 'over de houdbaarheidsdatum' is.

Maar gelukkig ontbrak de datum op al deze drie blikjes. Inblikken blijkt een goede bewaarmethode: de kaneel ruikt en smaakt prima.



Tijdens het maken van verse appelmoes kwam ik - toen ik kaneel uit het linker blikje aan de moes-in-wording toevoegde - in een mijmer-stemming.

Wat grappig en toepasselijk, 'Euroma' op linker blikje: Eur - Oma. Het is nog van mijn Oma geweest!
Dit jaar zou ze 100 jaar geworden zijn, ware het niet dat zij alweer zo'n vijftien jaar geleden overleed, ruim twee maanden vóór Annie M.G. en ver vóór haar eigen 85e verjaardag.

Het middelste blikje is uit mijn studietijd, te herkennen aan een - op deze foto niet zo goed zichtbare - 'H' bovenop het deksel (tja, dat is nodig als je met z'n vijftienen één keuken deelt). Dat moet zo'n 20 jaar geleden geweest zijn.

Als je ziet dat mijn grootmoeders's kaneel óók nog eens van vóór het streepjescodetijdperk is, 'dus' ouder dan het middelste blikje, dan kun je je vast aan een berekening wagen: hoe oud minstens is het linker blikje?

Het derde blikje kocht ik veel later. Vast ook een jaar of tien geleden. Maar die ga ik pas gebruiken als de andere twee leeg zijn!

(ps de appelmoes smaakte heerlijk, en we hebben nergens last van!)
(ps 2, voor eventuele bezorgde mee-eters: geen zorgen, de doorlooptijd van de overige kruiden is duidelijk sneller, de rest van mijn kruidenkast is dan ook up-to-date!)

Creatief met postzegel

Het blijft een leuk en wonderlijk fenomeen, die mail art. Mensen die je eerst nog totaal onbekend zijn, nodigen - zonder dat ze er echt om vragen - uit om je best te doen iets moois te maken.

Zo kwam ik via via terecht op de weblog van Wilma Duguay in Canada. Haar enthousiasme over de zee is uitgemond in een heuze expositie: The Sea Mailart Exhibition.
Leuk om de geëxposeerde werken te zien, de foto's, de schilderijtjes, collages en wat dies meer zij. En leuk om zelf ook aan de slag te gaan.

Het grappige van mail art is ook dat de envelop niet wit hoeft te blijven. IJverig ging ik dan ook met kleurpotlood in de weer, geïnspireerd door deze postzegels. Die ik een kleine drie jaar geleden gekocht heb en die ik eígenlijk niet kwijt wilde. Gelukkig zijn er scanners. Op deze manier hou ik hem toch nog een beetje zelf. Ben benieuwd wat de ontvanger ervan vindt.

Bubbles mail art

Ik schreef er al eerder over, over het fenomeen Mail Art.
Eén 'call for mail art' inspireerde direkt, en met veel plezier maakte ik dan ook 'bubbles' voor het gelijknamige project van Ptrzia uit Duitsland.

Inmiddels is het project afgerond, en ik werd van de week blij verrast met een bijzondere envelop, met daarin mijn werken in 't klein, naast alle andere inzendingen, tijdens de eindexpositie. Zie mij glunderen van trots!
De expositie vond plaats in een verlaten zwembad dat, zo schreef Ptrzia, niet lang daarna zou worden gesloopt. Gelukkig nog net op tijd deze foto:


Ptrzia, vielen Dank!! Deine Post, der schöne Briefumschlag und Briefmarke und die entzückende Bilder der Ausstellung freuen mich sehr!!

65 jaar

Suske en Wiske zijn 65 jaar en gaan niet met pensioen. Beide heuglijke feiten werden vandaag gevierd in het Limburgs Museum in Venlo, waar tot half september de tentoonstelling 'Suske en Wiske - de Fantasievolle Vertellers' te zien is.
Een mooie combinatie van strips, gadgets èn historisch-verantwoord beeldmateriaal, zoals allerlei kannen en kruiken, de radio door de decennia heen, een Romeins zwaard en een Spaanse helm.

Voor de tekenliefhebber waren de - slechts enkele - originele tekeningen een must. Zoals deze, met uitleg hoe het (laten) inkten van de strip in z'n werk gaat.



Taart ontbrak natuurlijk niet, en deze werd door Suske-en-Wiske tekenaar Luc Morjeau onder het toeziend oog van vele camera's live voorzien van een chocolade Lambik.
Ook wij kregen een stukje!



Tot overmaat van geluk mochten wij zelf ook aan de slag met potlood, pen en papier.
Beneden in de gang, bij de workshop 'Striptekenen' onder de vrolijke leiding van Ted Lenssen.



En boven bij de tentoonstelling zelf, boven een handige lichtbak.




(nu nog de tekst bedenken)

'n Heerlijk dagje uit tekenen, deze Tweede Paasdag!

Wat schrijft dat blijft

Als rechtgeaard tekenmateriaalliefhebber heb ik (kleur-)potloden, stiften en tekenpennen overal in huis liggen.

Laatst hervond ik het pennendoosje met een aantal prettig tekenende pennen, en een wel heel bijzonder potlood. Met een heel waar gedicht erop (klik op de foto's voor een vergroting, en zie!).

Meer dan tien jaar geleden gekocht van de kunstenaar zelf, de Nijmeegse Jac.Splinter, en inmiddels blijkt het een museumstuk te zijn, aldus de website. Waarop trouwens ook nog andere grappige voorwerpen te zien zijn.

Vrolijk Pasen!

Met dank aan Anna uit België,



en onemilliongiraffes.com (dankzij welke de gebruikelijke paasdieren op onze adoptiekip-eitjes plaats maakten voor enkele verdwaalde giraffen).

Meer giraffes

Ruim drie weken na mijn ontdekking van het 1-miljoen-giraffen-project zijn we tientallen giraffes verder (en de Noorse Ola zo'n 52.000!).

Dit zijn een paar:

Een pentekening van mij:



Een giraf met een molletje door dochterlief:




Drie bijzondere giraffen gezien door Snoopy en Linus tijdens een domino-safari, in elkaar gezet door zoonlief:



Dat giraffes maken zó verslavend kon zijn had ik tevoren niet bedacht. Hoewel, de rest van het gezin weet zich te beheersen en maakt ze met mate.
Maar ik zie de laatste weken óveral giraffes in!... Zelfs tijdens 't eten klaarmaken vormen zich spontaan giraffen.



(...en verdwijnen weer.)
Ach ja, spelen met eten, dat moet kunnen.