Brievenweger

De herfstvakantie is bijna voorbij. Na zeven dagen lantefanteren beseften dochterlief en ik ineens dat haar huiswerk 'rekenen' nog af moest. Dat we nog maar twee dagen hadden voor een compleet blok, bestaande uit tien hoofdstukken...
'In de weekends vrij en door-de-week iedere dag twee hoofdstukken', had haar juf ons nog als studierecept meegegeven, 'en 't zou fijn zijn als je haar daarbij helpt'.
Maar uitstellen, en vervolgens doorbuffelen om deadlines nog net te halen, zit ons beiden kennelijk in het bloed. Zodoende hielden dochter en ik, zittend naast haar als rekenhulp, op deze laatste vrije, zonnige, herfstvakantie-zaterdag maar een reken-marathon. En negen van de tien hoofdstukken zijn af!

Normaalgesproken krijgt zij nooit huiswerk, en alle leermiddelen zijn op school. Mooi voordeel van dit huiswerk was dat ik nu eindelijk haar rekenboek eens uitgebreid van binnen kon bekijken.

En zie, dat geeft de burger moed, dat geeft hoop:



Ondanks alle snelle digitale media - sms, msn, skype, instagram, enz - leert de jeugd van tegenwoordig toch nog hoe een (luchtpost)envelop er uit ziet, èn dat je brieven ook kunt wegen. Met een speciale weegschaal nog wel.

Met veel dank aan Linda Lee, die deze fraaie illustraties heeft gemaakt.

Brieven aan bijna niemand anders

Ze zijn altijd mooi, de korte, soms absurdistische, en vaak tot nadenken stemmende dierverhalen van Toon Tellegen. Maar deze uitgave trof me helemaal, in positieve zin, want ze gaan over post!



In 'Brieven aan bijna niemand anders' schrijven de verschillende dieren brieven. De mier, de olifant, de eekhoorn, de mol, en nog veel meer bewoners van het dierenbos.
Met de wind als onzichtbare postbode.

Zelfs de karper schrijft een brief. Naar wie, en hoe? Lees en kijk zelf.

Voor mij als post-freak en liefhebber van plaatjes is deze nieuwe heruitgave in ieder geval een lust voor het oog. Èn voor de handen, want het papier in dit boek voelt bijzonder prettig aan.



De prachtige, verfijnde illustraties zijn van Jessica Ahlberg uit Engeland, en ja, er is ook een Engelstalige versie van dit boek.

Huishouden een beroep

Fiep Westendorp is een van de grootste illustratoren. Dat ik liefhebber ben van haar werk mag duidelijk zijn. Al eerder schreef ik over een van haar illustraties, die anno 2012 nog altijd o zo actueel en raak is.

Laatst had ik een gesprek met iemand over ieder's thuisgebeuren, en de conclusie was dat huishoudelijke taken ondergewaardeerd zijn. Niet alleen door 'anderen' maar ook door onszelf! En dat het voor ouders op een 'vrije' dag, thuis, vaak stukken drukker is dan op een (ook drukke, met hard werken doorgebrachte) werkdag.

Dat ook dit niet nieuw is, illustreerde Fiep ruim 50 jaar geleden al, zo blijkt uit dit bericht in de krant van 21-6-1960...
Alle taken tegelijk doen, hoe herkenbaar (en vermoeiend!).



Deze illustratie komt van de website van het Persmuseum, en het loont de moeite om daar ook eens op 'vorige' en volgende' te klikken!

Kunst voor de mensen

Dit is nou leuk nieuws. Kunst hoort volgens mij laagdrempelig te zijn, en in de maatschappij te staan. Kunst is dynamisch.
Niks 'stukgepoetst', dus. Ze heeft gewoon een nieuwe versie van het kunstwerk gemaakt.

Herlezen

Herlezen!



Op vakantie, kilometers ver van thuis, kwam ik erachter dat ik mijn eigen stapel leesboeken was vergeten mee te nemen.
Gelukkig had zoonlief 'De brief voor de Koning' van Tonke Dragt meegenomen. Waar hij overigens helemaal geen tijd voor had, maar ik wel.
Ik ben geen ervaren herlezer, en weet dus niet of herlezen altijd zo leuk is, maar in dit geval zonder meer wèl. De brief voor de koning las ik zowat in één ruk uit, 34 jaar na de vorige keer. En het blijft een mooi boek, een prachtig verhaal van alle tijden. En voor alle leeftijden, dat staat bij deze vast.



Bovenstaande kaft is dezelfde als die van het exemplaar wat we vroeger thuis hadden (het zal toen de 7e druk zijn geweest) en vind ik eígenlijk wel de mooiste!

Het boek is later verfilmd, reden dat het de interesse van zoonlief wekte (die nu op pagina 128 - van de 444 - is).
De website van Tonke Dragt vind je hier.

Isabel en het Alhambra (van Eva)

De combinatie van tekeningen en foto's (en in dit geval 'echte' schilderijen) vind ik altijd erg mooi.

Ik ben dan ook erg blij met deze ansichtkaart, ontvangen van Eva, genaamd 'La Rosa de la Alhambra y la Reina Isabel' (De Roos van het Alhambra en Koningin Isabel, de 1e), uit, jawel, Granada.

De illustratie is gemaakt door Blanca Uceda Reyes en is afkomstig uit een (kinder)boek over de Washington Irving's 'Tales of the Alhambra''.

Moltes grácies, Eva!

Handig om 'n schetsboek bij de hand te hebben

Was het in 't Nederlands nou Droodle of Doodle, vroeg ik me af toen ik op de website van deze groep met een wel heel grappige naam stuitte:
De Anonieme Doodlers.

Maar na een kleine speurtocht op het net herinner ik het me weer: droodles zijn die kleine, eenvoudig maar krachtig getekende woordraadsels. Járen geleden, op school nog, was het 'in' om in zo'n klein vierkantje wat strakke lijnen te zetten, of van andermans lijnen in andermans vierkantjes de betekenis te raden.

En doodles... Die zie je links en rechts om je heen. Op telefoonnotitieblokjes, in kantlijnen, op A4's met de agenda van de bespreking, enzovoorts. Heerlijk om onbewust creatieve collega's zo bezig te zien.

Die van mij begon tijdens een vergadering in november.

Tekenende mannen: Thé Tjong-Khing

Vandaag loonde het meer dan de moeite om naar het pittoreske Enkhuizen te gaan. In het Zuiderzeemuseum was er niet alleen een tentoonstelling met werk van, maar ook een tekenworkshop met de kundige illustrator in eigen persoon: Thé Tjong-Khing. Tekenworkshop, daar gingen zoonlief en ik graag naartoe.

Na afloop was Thé Tjong-Khing zo vriendelijk om te signeren, en bij gebrek aan boek (we hebben twee boeken van Vos en Haas, maar die lagen thuis) tekende hij desgevraagd op een gewoon papier toch een grappige poes voor dochterlief (die we toevallig ook thuis hadden gelaten).



Maar daar kwamen we niet direct voor. De bedoeling was natuurlijk om zèlf de tekenpotloden te vatten. Gelukkig mochten de ouders ook meedoen (slechts vier van de pakweg dertig waagden het erop) en gelukkig was de tafel lang genoeg. Aan het eind bleek het grote voordeel van deze tafel: de bedoeling was namelijk één lange tekening, waarin over een uitgestrekt landschap allerlei dieren achter de gestolen taart aanrenden.

En hier was het eerste resultaat:



Het uiteindelijke (gedigitaliseerde) resultaat verschijnt volgende week op YouTube.
Evenals de stopmotion-filmpjes die we daarna ook mochten maken (en dat kan nog t/m 2 januari).



Met op die meterslange tekening onder meer de bijdrage van zoonlief, hierboven.
En ook ik kon het niet laten wat dierbare dieren op papier te zetten.

Kaas voor Kerels

De reclame bestaat al langer, maar ik ontdekte 'm nu pas. Levensgroot op een reclamebord: 'Kaas voor Kerels'!

't Roept natuurlijk meteen vragen op, naast een wel héél brede grijns.
De eerste vraag kon ik zelf al snel beantwoorden: "Wie koopt er nu zoiets???"
Nou, ik, natuurlijk.
Want als vrouw-van wil je natuurlijk wel weten hoe zo'n kaasje dan smaakt.
En tja, dat bleek niet heel spectaculair, gewoon oude kaas in smeer-formaat, met een vleugje schimmelkaas-essence erdoorheen.

De woorden op het pakje, 'meer dan 16 maanden kunnen rijpen' associeert de moederende mens (m/v) dan weer met "hee, dreumes-leeftijd!", of was 't nu 'peuter'?

Maar ik zal 't heus nog wel eens in huis halen, 't is best lekker, op brood (met een plakje watermeloen erop).
En ongetwijfeld zal ik niet de enige zijn die het koopt. Natuurlijk de doelgroep, Kerels, en hun eega's. En talloze andere nieuwsgierigen. (Kópen Kerels eigenlijk wel zelf Kaas??)
Hoe dan ook, een slimme zet van 't reclamebureau!



P.S. Manlief heeft 'm nog altijd niet geproefd, de kaas-voor-kerels-kaas was al op voordat hij er erg in had...

Eer van m'n werk

Gisteren ontving ik een mail van Ola van het 1 miljoen giraffen project. Hij vond deze tekening van straatlantaarn-giraffes zó leuk dat hij er zijn 'Giraffe of the day'-blog aan wijdde. En hij blijkt m'n noeste arbeid te waarderen!
Zeer vereerd, voel ik me, met deze complimenten.



Naschrift:
Nog geen paar weken later is tot mijn verbazing ook deze giraf tot 'Giraffe of the day' verkozen. Waar Lego al niet goed voor is!
Ola, thank you, I feel honoured by your words - and it's always a pleasure to add giraffes to your great project!

Bubbles mail art

Ik schreef er al eerder over, over het fenomeen Mail Art.
Eén 'call for mail art' inspireerde direkt, en met veel plezier maakte ik dan ook 'bubbles' voor het gelijknamige project van Ptrzia uit Duitsland.

Inmiddels is het project afgerond, en ik werd van de week blij verrast met een bijzondere envelop, met daarin mijn werken in 't klein, naast alle andere inzendingen, tijdens de eindexpositie. Zie mij glunderen van trots!
De expositie vond plaats in een verlaten zwembad dat, zo schreef Ptrzia, niet lang daarna zou worden gesloopt. Gelukkig nog net op tijd deze foto:


Ptrzia, vielen Dank!! Deine Post, der schöne Briefumschlag und Briefmarke und die entzückende Bilder der Ausstellung freuen mich sehr!!

65 jaar

Suske en Wiske zijn 65 jaar en gaan niet met pensioen. Beide heuglijke feiten werden vandaag gevierd in het Limburgs Museum in Venlo, waar tot half september de tentoonstelling 'Suske en Wiske - de Fantasievolle Vertellers' te zien is.
Een mooie combinatie van strips, gadgets èn historisch-verantwoord beeldmateriaal, zoals allerlei kannen en kruiken, de radio door de decennia heen, een Romeins zwaard en een Spaanse helm.

Voor de tekenliefhebber waren de - slechts enkele - originele tekeningen een must. Zoals deze, met uitleg hoe het (laten) inkten van de strip in z'n werk gaat.



Taart ontbrak natuurlijk niet, en deze werd door Suske-en-Wiske tekenaar Luc Morjeau onder het toeziend oog van vele camera's live voorzien van een chocolade Lambik.
Ook wij kregen een stukje!



Tot overmaat van geluk mochten wij zelf ook aan de slag met potlood, pen en papier.
Beneden in de gang, bij de workshop 'Striptekenen' onder de vrolijke leiding van Ted Lenssen.



En boven bij de tentoonstelling zelf, boven een handige lichtbak.




(nu nog de tekst bedenken)

'n Heerlijk dagje uit tekenen, deze Tweede Paasdag!

drukdrukdruk

Wie voelt ook wel eens de last op haar schouders van de combi 'moederschap-werk-huishouden'?
Ik zal ongetwijfeld de enige niet zijn. Typisch iets van deze tijd.

Hoewel... Wie dacht dat 'druk-druk-druk' iets van de moderne tijd is, zou eens goed in de geschiedenisboeken moeten duiken. Voor zover het daarin te vinden is... vrouwen komen er in de geschiedenisboeken vaak maar bekaaid af.
Gelukkig hebben we Fiep Westendorp, de beroemde illustrator die furore maakte met illustraties voor Annie M.G. Schmidt's boeken over Jip en Janneke.

Deze tekening uit 1959 vond ik erg treffend. Verander de tijpmachine in een computer en vervang de draaischijf van de telefoon door druktoetsen, en o ja, de hond op schoot even door een kind van vijf, en voilà, het 21e-eeuwse moeder-werkneemster-huisorganisator-schap!

De titel van dit meesterwerk is nóg raker. Het is een syndroom waar ik ook al jaren aan lijd... En daardoor mijn vriendinnen ook (voor zover ze me niet vergeten zijn):
"Het ik-verwaarloos-mijn-vrienden. complex"...

Lezende / Tekenende vrouwen

Al surfend op Postcrossing langs mooie ansichtkaarten kwam ik op een profiel terecht van iemand die net als ik (en vele Postcrossers meer!) van papier & boeken houdt.
Ze verzamelt dan ook kaarten van lezende vrouwen met als resultaat prachtige foto's, schilderijen en tekeningen van vrouwen met een boek, brief of kaart in de hand, die we op haar weblog mogen bewonderen.


Naast lezen geniet ik ook van plaatjes kijken. Charlotte Dematons maakt van die prachtige illustraties. Vorig jaar was deze sympathieke vrouw in onze lokale boekwinkel voor een signeersessie. En het werd een echte hand-tekening.
Heerlijk om naar te kijken (en m'n handen jeuken om de tekenpen zelf ook weer eens op te pakken). Misschien moet ik daar maar eens kaarten van gaan verzamelen: Tekenende vrouwen!