Is nep?

Dochterlief zit in groep 3 (in 'onze tijd' heette dat nog gewoon 1e klas). En dat zij leert lezen is een openbaring voor haar, en geweldig om te zien voor ons.

Als eerste leert zij natuurlijk gewoon de gedrukte kleine letters.
Hoofdletters en handgeschreven letters zijn voorlopig dan ook nog onontgonnen gebied. Wat soms grappige situaties kan opleveren.

Ze bestudeerde de zijkant van de Ratatouille-dvd-doos nog eens goed, na te hebben genoten van deze prachtige film. En vroeg zich hardop verwonderd af:
'Waarom staat daar eigenlijk "is nep"?'

Septemberoogst

Als een smurf drie turven hoog is, hoe groot is dan deze net geoogste biet?

Memoblaadjes

Wat je allemaal niet met memoblaadjes kunt doen!

Helaas lukt het me nog niet om video's in deze blog te 'embedden', dus je moet even de link aanklikken. De noeste arbeid die deze post-it kunstenaar verricht heeft is die moeite wel waard!

Update: Zie hier een filmpje van de 'making of' (meer dan 6000 memoblaadjes zitten er in de film!). En er is een vervolg: memoblaadjes op reis.

Koffie / cafè (van Eva - de Eva)

Drukdrukdruk, bezig, vakantie afgelopen, niet uitgerust, een vriendin plotseling heel ziek, uitzicht op een enorme stapel werk op 't werk...



En dan ineens stuurt een verre vriendin me...
'n Heerlijk bakkie koffie!



De complete collage vind je hier.

Moltes gràcies, Eva!!

Ontmoeting

Zomervakantie!
Eindelijk zelf ook vrij, en daar hoort een dagje uit bij.

Zoonlief en dochterlief verkruimelden een rijstwafel boven een vijver. Dit tot groot genoegen van de rondzwemmende fauna. Ma en Pa meerkoet pakten hun stukjes om die vervolgens met hun puberkind te delen. De vissen aten de hen toegegooide brokjes zelf op.
En zie, ineens kwam er een bijzondere, en vluchtige, ontmoeting tussen verbaasde Vis en idem dito Vogel tot stand.

Kaas voor Kerels

De reclame bestaat al langer, maar ik ontdekte 'm nu pas. Levensgroot op een reclamebord: 'Kaas voor Kerels'!

't Roept natuurlijk meteen vragen op, naast een wel héél brede grijns.
De eerste vraag kon ik zelf al snel beantwoorden: "Wie koopt er nu zoiets???"
Nou, ik, natuurlijk.
Want als vrouw-van wil je natuurlijk wel weten hoe zo'n kaasje dan smaakt.
En tja, dat bleek niet heel spectaculair, gewoon oude kaas in smeer-formaat, met een vleugje schimmelkaas-essence erdoorheen.

De woorden op het pakje, 'meer dan 16 maanden kunnen rijpen' associeert de moederende mens (m/v) dan weer met "hee, dreumes-leeftijd!", of was 't nu 'peuter'?

Maar ik zal 't heus nog wel eens in huis halen, 't is best lekker, op brood (met een plakje watermeloen erop).
En ongetwijfeld zal ik niet de enige zijn die het koopt. Natuurlijk de doelgroep, Kerels, en hun eega's. En talloze andere nieuwsgierigen. (Kópen Kerels eigenlijk wel zelf Kaas??)
Hoe dan ook, een slimme zet van 't reclamebureau!



P.S. Manlief heeft 'm nog altijd niet geproefd, de kaas-voor-kerels-kaas was al op voordat hij er erg in had...

Handig

In mijn drukbezette dagelijks leven kwam ik nu pas toe aan de krant van twee weken geleden. Op zaterdag 17 juli stond in de rubriek 'In beeld' een artikel met de titel 'Low Cost Design', ondertitel 'Handige oplossingen voor alledag'.

En dat is geen woord teveel gezegd! De foto's uit het boek Low Cost Design door de Italiaanse kunstenaar Daniele Pario Perra spreken voor zich. Handig!







Meer over deze relational artist, researcher en designer op zijn website.
Het boek is moeilijk in Nederland verkrijgbaar, krijg ik het idee, maar zal vast wel via de Italiaanse uitgever te vinden zijn.