Handig om 'n schetsboek bij de hand te hebben

Was het in 't Nederlands nou Droodle of Doodle, vroeg ik me af toen ik op de website van deze groep met een wel heel grappige naam stuitte:
De Anonieme Doodlers.

Maar na een kleine speurtocht op het net herinner ik het me weer: droodles zijn die kleine, eenvoudig maar krachtig getekende woordraadsels. Járen geleden, op school nog, was het 'in' om in zo'n klein vierkantje wat strakke lijnen te zetten, of van andermans lijnen in andermans vierkantjes de betekenis te raden.

En doodles... Die zie je links en rechts om je heen. Op telefoonnotitieblokjes, in kantlijnen, op A4's met de agenda van de bespreking, enzovoorts. Heerlijk om onbewust creatieve collega's zo bezig te zien.

Die van mij begon tijdens een vergadering in november.

Vaste prik

Bij de tradities van Kerst en Oud-en-Nieuw horen in onze familie ook nog twee tv-programma's.

Opa en Oma kijken iedere Oudejaarsavond trouw naar 'Dinner for One' (en te zien aan de reakties onder de film zijn zij niet de enigen die zich er tevoren al op verheugen - zelf heb ik 't na tig keren wel gezien).

En in de weken voor Kerst verheug ik sinds enkele jaren op de Noorse 'adventskalender' oftewel tv-serie 'Kerst met Linus', die dan door de KRO wordt uitgezonden. Vooral het aftitelingslied vind ik erg mooi (al klinkt het nu, zo plots op Youtube, wel heel anders dan na het zien van zo'n hartverwarmende aflevering). Volgend jaar weer!



(Het gezin wat in aflevering 15 bijna uit elkaar valt - maar gelukkig komt het dankzij de kinderen allemaal weer goed. Zie youtube voor deel 1 en deel 2 het hele jaar rond. Wel even Noors leren, of anders gewoon wachten tot volgend jaar december!)

Tekenende mannen: Thé Tjong-Khing

Vandaag loonde het meer dan de moeite om naar het pittoreske Enkhuizen te gaan. In het Zuiderzeemuseum was er niet alleen een tentoonstelling met werk van, maar ook een tekenworkshop met de kundige illustrator in eigen persoon: Thé Tjong-Khing. Tekenworkshop, daar gingen zoonlief en ik graag naartoe.

Na afloop was Thé Tjong-Khing zo vriendelijk om te signeren, en bij gebrek aan boek (we hebben twee boeken van Vos en Haas, maar die lagen thuis) tekende hij desgevraagd op een gewoon papier toch een grappige poes voor dochterlief (die we toevallig ook thuis hadden gelaten).



Maar daar kwamen we niet direct voor. De bedoeling was natuurlijk om zèlf de tekenpotloden te vatten. Gelukkig mochten de ouders ook meedoen (slechts vier van de pakweg dertig waagden het erop) en gelukkig was de tafel lang genoeg. Aan het eind bleek het grote voordeel van deze tafel: de bedoeling was namelijk één lange tekening, waarin over een uitgestrekt landschap allerlei dieren achter de gestolen taart aanrenden.

En hier was het eerste resultaat:



Het uiteindelijke (gedigitaliseerde) resultaat verschijnt volgende week op YouTube.
Evenals de stopmotion-filmpjes die we daarna ook mochten maken (en dat kan nog t/m 2 januari).



Met op die meterslange tekening onder meer de bijdrage van zoonlief, hierboven.
En ook ik kon het niet laten wat dierbare dieren op papier te zetten.

Weer sneeuw

Het is weer koud! (Al weken, trouwens.)



Met een schattig ijspegeltje.
En een wattig witte bank.

Half vier

Nooit geweten dat je (= ik) op zonnewijzers ècht de tijd kan zien!

Nieten zonder nietjes

Eens in de zoveel tijd kom ik in de Haagse Reinkenstraat. Gister was het weer zover.
Ooit bezocht ik daar een winkel vol leuke dingen: spellen, hebbedingetjes, natuurkundige truuks. Helaas bleek die winkel ineens verdwenen te zijn...

Tot mijn blijde verrassing ontdekte ik in dezelfde straat nu plots een andere winkel, vrij onopvallend naast de bloemenwinkel op de hoek (even dacht ik dat het gewoon bij de bloemwinkel hoorde). En ook hier werd ik bij binnenkomst verrast door interessante, niet-alledaagse koopwaar.
Voor zoon- en dochterlief kocht ik twee spellen-annex-puzzels, voor manlief een boekje met luciferpuzzels (sst, niet verklappen, die worden zo rond 5 december overhandigd), voor mijzelf een halskettinkje.

Met de pinpas afgerekend, en wat schetst mijn verbazing toen de kassabon en pinbon ineens verenigd bleken te zijn door een mini-vouwkunstwerkje!
Het bleek dankzij een nietloze nietmachine te zijn. Ingenieus, wat een prachtige uitvinding! Deze heb ik inmiddels dan ook aan mijn kantoorartikelen thuis toegevoegd. Van de week gaat hij (zij) ook mee naar m'n werk!

Ik had er nog nooit van gehoord, maar deze Groene Emma (een donkerblauwe in mijn geval) niet inderdaad papieren prachtig aan elkaar vast! Mits niet te veel blaadjes, maar twee tot vier 80 grams moet wel lukken.
Dat scheelt niet alleen voor het milieu, maar ook krijg ik niet meer die dikke linker-boven-kanten in mijn ordners.



Zo ziet ze eruit!

En dit is het resultaat:

Is nep?

Dochterlief zit in groep 3 (in 'onze tijd' heette dat nog gewoon 1e klas). En dat zij leert lezen is een openbaring voor haar, en geweldig om te zien voor ons.

Als eerste leert zij natuurlijk gewoon de gedrukte kleine letters.
Hoofdletters en handgeschreven letters zijn voorlopig dan ook nog onontgonnen gebied. Wat soms grappige situaties kan opleveren.

Ze bestudeerde de zijkant van de Ratatouille-dvd-doos nog eens goed, na te hebben genoten van deze prachtige film. En vroeg zich hardop verwonderd af:
'Waarom staat daar eigenlijk "is nep"?'